Pełny artykuł dostępny dla abonentów!

Automatyzacja pracy układów wentylacyjno-klimatyzacyjnych w szpitalach

10.10.2019, , Źródło: Wydawnictwo Verlag Dashofer Sp. z o.o.

Wobec występowania ciągłych lub okresowych zmian obciążeń cieplno-wilgotnościowych pomieszczeń, ciągłych zmian parametrów powietrza zewnętrznego i czasami wymaganych zmian temperatury powietrza wewnętrznego warunki pracy urządzeń wentylacyjno-klimatyzacyjnych powinny zmieniać się w sposób ciągły, umożliwiający uzyskanie założonych czy też wymaganych parametrów powietrza wewnętrznego.

Praca urządzeń klimatyzacyjnych musi być bezwarunkowo zautomatyzowana, natomiast automatyzacja pracy urządzeń wentylacyjnych nie zawsze jest konieczna, jeśli chodzi o utrzymanie odpowiednich parametrów powietrza wewnętrznego. Jednak do zapewnienia oszczędności zużycia energii cieplnej oraz utrzymania optymalnych parametrów powietrza wewnętrznego należy jako zasadę przyjmować automatyzację pracy urządzeń wentylacyjnych.

Automatyzacja pracy układów wentylacyjno-klimatyzacyjnych obejmuje:

  • automatyczną regulację;

  • automatyczne zdalne sterowanie;

  • automatyczne blokowanie;

  • automatyczne pomiary oraz ich rejestrację;

  • sygnalizację.

Automatyczna regulacja instalacji nawiewnej może mieć za zadanie regulację temperatury powietrza w pomieszczeniu lub utrzymanie stałej wartości wilgotności względnej powietrza, ewentualnie równoczesną regulację wartości temperatury i wilgotności względnej. Można tego dokonać, sterując wydajnością nagrzewnic i chłodnic oraz poprzez zmianę temperatury wody dostarczanej do komór zraszania. Jest to regulacja jakościowa. Istnieje również regulacja ilościowa, ale często ze względów sanitarno-higienicznych nie stosuje się w służbie zdrowia.

Układy automatycznej regulacji należy rozwiązywać w przypadku klimatyzacji pod kątem utrzymania żądanej temperatury i wilgotności względnej powietrza w pomieszczeniach. Zależnie od źródła i rodzaju energii dla wprawienia urządzeń wentylacyjnych w ruch rozróżnia się systemy pneumatyczne, elektryczne, elektropneumatyczne i elektroniczne. W systemie elektropneumatycznym impulsy z czujników do elementów wykonawczych przekazywane są na drodze elektrycznej, a w organie wykonawczym przekazywane są na drodze elektrycznej, następnie przetwarzane są na impuls pneumatyczny wprawiający w ruch nastawniki (zawory regulacyjne pneumatyczne). W systemach elektrycznych impulsy z czujników (termostatów) przekazywane są bezpośrednio do nastawników, zwykle zaworów elektromagnetycznych umieszczonych w przewodach zasilających nagrzewnice lub chłodnice.

Zależnie od sposobu regulacji (reakcja regulatora na zmianę wielkości regulowanej) układy regulacji dzielą się na regulację o działaniu przerywanym (dwu- lub wielopołożeniową) oraz regulację o działaniu ciągłym (proporcjonalną, proporcjonalno-całkującą, proporcjonalnie różniczkującą). Regulację ciągłą można zastosować w systemie elektropneumatycznym, a regulację przerywaną zarówno w systemie elektrycznym, jak i elektropneumatycznym.

Systemy klimatyzacyjne trzeba wyposażyć w układy automatycznej regulacji ciągłej proporcjonalnej. Układy wentylacyjne można wyposażyć w układy regulacji przerywanej dwupołożeniowej lub układy regulacji ciągłej proporcjonalnej.

Wstępne nagrzewnice, umieszczone w komorach czerpnych i obsługujące kilka jednostek nawiewnych, a zwłaszcza obsługujące klimatyzację, należy dostosować do regulacji ciągłej proporcjonalnej.

W instalacjach klimatyzacyjnych wyposażonych w trójstopniowe oczyszczanie powietrza zaleca się stosowanie automatycznej regulacji z zadaniem utrzymania stałego ciśnienia statycznego w instalacji bez względu na stopień zanieczyszczenia w instalacji bez względu na stopień zanieczyszczenia filtrów.

Automatyczne zdalne sterowanie polega na okresowym włączaniu/wyłączaniu poszczególnych urządzeń i mechanizmów, przy czym odbywa się ono zwykle na drodze elektrycznej i objęte jest projektem instalacji elektrycznej opartym na danych uzyskanych od projektanta instalacji wentylacyjno-klimatyzacyjnej.

Zdalne sterowanie powinno obejmować następujące komponenty instalacji:

1 włączenie/wyłączenie układów wentylacji lub klimatyzacji z odpowiednio zblokowaną pracą poszczególnych elementów układów,

2 awaryjne przyłączenie kompletnych rezerwowych układów lub rezerwowych elementów z położenia „on” na położenie „off”, o ile takie urządzenia występują w obiekcie.

Zaciski lub przełączniki zdalnego sterowania powinny znajdować się w pomieszczeniach obsługiwanych przez układy wentylacyjno-klimatyzacyjne lub w centralnej dyspozytorni, jeśli taka występuje.

Automatyczne blokowanie należy stosować w celu uzyskania właściwej współpracy pomiędzy poszczególnymi urządzeniami w układach wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Blokowanie, przeprowadzane zwykle na drodze elektrycznej, musi zapewniać współpracę równoległą, z wyprzedzeniem lub opóźnieniem, zależnie od wymogów, jakie ma spełniać instalacja wentylacyjna lub klimatyzacyjna.

Wentylacja mechaniczna – praca w podciśnieniu, załączenie powoduje uruchomienie zespołu wyciągowego, a po 10 sekundach uruchomienie układów automatycznej regulacji i sterowania oraz uruchomienie zespołu nawiewnego.

Uruchomienie układów automatycznej regulacji powoduje otwarcie przepływu czynnika grzejnego przez nagrzewnice, gdyby jednak zespół nawiewny nie był wyposażony w układ automatycznej regulacji, to w ramach blokady należy instalować zawory elektromagnetyczne na dopływie czynnika grzejnego do nagrzewnic. Zawory te powinny być blokowane z silnikiem wentylatora nawiewnego w taki sposób, by przy unieruchomionym silniku zawory były zamknięte.

Klimatyzacja – praca w nadciśnieniu, złącze powoduje uruchomienie układu automatycznej regulacji (ze sterowaniem i pomiarami), po 10 sekundach uruchomienie zespołu nawiewnego wraz z pompami i po 20 sekundach uruchomienie zespołu wyciągowego. W przypadku gdy

 

Używamy plików cookie, żeby ciągle poprawiać jakość witryny.
Dowiedz się więcej.